Home » Persoonlijk » Hoe heb ik de puberteit overleefd!?

Hoe heb ik de puberteit overleefd!?

Gepubliceerd op 30 augustus 2018 13:43

Zoals veel ouders, leraren en veel jongeren zelf weten is de puberteit een van de zwaarste periode in een mensen leven. Dat was het voor mij zeer zeker wel..

Ik was een onhandelbaar kind

 

Wat heb ik het moeilijk gehad, vooral met mezelf (en mijn ouders met mij!).

Ik ging naar de middelbare school toen ik 13 jaar was, er leek toen nog niet veel aan de hand. Ik was een rustig meisje dat het liefst op de achtergrond bleef. Wel een meisje dat erg in verwarring was. Ik wist niet precies wie ik nu eigenlijk was en wilde zijn, maar deed verder wat ik moest doen. Dat was van korte duur.. Rond mijn 14/15e ging ik mezelf afzetten tegen alles en iedereen. Alles was stom, luisteren was stom, mijn ouders waren stom, andere kinderen op mijn school waren stom en vooral school was stom. Huiswerk? maak het lekker zelf ofzo.. Nablijven? heb wel wat beters te doen.. Mijn hormonen sloegen rond die tijd behoorlijk op hol. Het is normaal voor een kind in de puberteit om je rebels te gedragen, ik sloeg hier behoorlijk in door. Ik ben mijn ouders vreselijk tot last geweest met mijn buitensporige gedrag. Van een onschuldige grote mond tegen leraren of mijn ouders, smeet ik schriften en gooide ik met stoelen, tafels en deuren. Spijbelen deed ik constant, weglopen van het schoolplein om veel te jong stiekem te gaan roken. Ruzie maken met medeleerlingen en zelfs agressief gedrag vertonen naar leraren.  Na geschorst te zijn en een school record van 38 keer de les uit te zijn gestuurd vond het schoolbestuur het toch tijd voor actie.. We moesten bij de directeur komen, want die had een vervelende mededeling.. ik moest van school af, of althans.. ik mocht aangemeld blijven op mijn eigen school, maar moest mijn lessen gaan volgen op de rebound. Rebound was een school voor kinderen met gedragsstoornissen, waar ik dus zeer zeker aan leed.

 

Lekker een plak spacecake.. 

Op de laatste dag dat ik op mijn eigen school mocht komen ging het helemaal mis. Vlak voor de les ben ik met vrienden een joint gaan roken en lekker een plak spacecake gaan eten, dat was echt een goed plan.. (NOT!). Toen ik op school aankwam kreeg ik een zogeheten ‘bad trip’ alsof er een scherm met allemaal felle kleuren voor mijn ogen ontstond. Op het moment van mijn ‘bad trip’ zat ik in de les.. Veel herinner ik me niet meer, behalve dat ik van het een op het andere moment ineens oog in oog stond met mijn directeur, al ‘trippend’. The next moment zat ik naast mijn huilende moeder in de auto, dat raakt mij tot op de dag van vandaag nog steeds hoe heb ik haar dat aan kunnen doen.. Een mail van de directeur volgde.. ze waren gelukkig erg redelijk. Ik kreeg geen extra straf omdat ik al het rebound traject in ging.

De rebound heeft mij (zoals het woord al zegt) een nieuwe kans gegeven. Waar ‘normale’ kinderen 3 tot 4 maanden (ligt aan je vooruitgang) het rebound traject volgen heb ik gewoon het schooljaar daar afgemaakt. Ik ben niet meer terug gegaan naar mijn eigen school en heb zelfs mijn examens op de rebound gehaald. Rebound heeft mij heel erg geholpen.., ik had hulp nodig en dat kreeg ik op mijn eigen school niet. Mijn eigen school gaf me het gevoel dat ik een vreselijk persoon was.., maar ik was niet vreselijk, ik deed vreselijk.

 

"Veel herinner ik me niet meer, behalve dat ik van het een op het andere moment ineens oog in oog stond met mijn directeur, al ‘trippend’"

 

Gedragsstoornis

Ruim 14% van alle kinderen tussen de 12 en 17 jaar geeft aan gedragsproblemen te hebben. Helaas hoorde ik bij die 14%. Ik heb in de na sleur van mijn puberteit enorm veel schuld gevoelens gehad, vooral naar mijn ouders toe. Ook al hadden ze 100 keer gezegd dat ze het mij vergaven, vond ik dit nog lastig. Het was ook schaamte en teleurstelling in mezelf. Wat ik veel ouders, en ook jongeren wil meegeven is dat het zoeken van hulp echt een must is. Ook al zit je hier echt niet op te wachten je staat er niet alleen voor. Met de juiste hulp kunnen mensen jou het gevoel geven dat je niet slecht bent, maar slecht doet, en je daarbij de juiste hulp bieden. Gedragsstoornissen zijn niet voor altijd..  Ik ben nu een totaal ander mens en door die periode in mijn leven ben ik geworden wie ik nu ben. En daar mag ik na alles best trots op zijn.

-Rs

Foto uit 2011/2012 (waar het allemaal begon)

Foto uit 2013

Foto uit 2015

Augustus 2018


Reactie plaatsen

Reacties

Cora
6 maanden geleden

Wat schrijf je makkelijk en open x

ronnie
6 maanden geleden

hallo Roos,

wat jammer om te lezen dat je schooltijd zo'n struggle was om door te komen op Prinsentuin.
Ik gun iedere leerling een onbezonnen en fijne schooltijd.
je verhaaltje vind ik echt jammer.

gelukkig gaat het nu lekker met je.

Greetzzz Ron